True friend

Who is one's true friend?

In life's journey, we meet so many people. Some of them stay with us for a while. Some of them just leave us. Some of them are just forgotten by us, knowingly and unknowingly.

But there is this friend, who often finds us and stays with us. Well i must say that he’s always with us. The thing is that we sometimes don’t realize this friend is always with us.
This friend sometimes is uncouth. He just comes to double one's sorrows. Sometimes to abase one's happiness.
But he often have a charm to make us strong ,that sometimes we just wish we found this friend and want him to stay with us for a while. Well all these depends on who we are. But he’s always with us, like our shadow..
He is such a great companion, he just follows us everywhere. Sometimes he appears before us, we try to run away from him, He just chases and often catches us. Often we search for him. Founds him. Feels him. Strange!

Well all these go on till we die...I told that he’s such a good friend no...But he can’t follow us to our death. Don’t worry about that. As I said, he is such a good friend...He just leaves us there and moves on to take care of our dear and near ones on behalf of us...For he is such a good old friend, loneliness...

She

She found me,

She made me love her,

She loved me too,

She made me happy,

Patted me on my back when I was sad,

Laughed with me,

Cried with me,

Guided me,

Scolded me,

We shared all the joys and the sadness’s...

Until she showed me that register,

In which she kept an account,

Of time spend for me,

I never knew I was failing...

Aah never mind the practical world!

The Biker

He loves biking. Riding a bike is something poetic to him, caring the machine, enjoying the wind...
These machines are like mirrors, he believes. What we gives to it, it'll give back the same.
He rides in day, in night, in rains, under hot sun...
He rides, he loves riding...
He rides when happy, when sad, when alone...
He rides, he loves riding...

He was going at 60-65 km/hr that day.
Rides nowadays are aimless. Still he rides. He loves riding...
Suddenly the machine fell in love with a puppy and threw him off.
He could see the clear sky moving fast, and then the 25 ton truck blocked his view.
He couldn’t feel any emotions as the giant truck tyre rests on his heart.
He could think practical, rational and all as his head is safe in the helmet.
Now he doesn’t know whether he loves riding...
Good that he can’t feel life!
He was bothered to rationalize, why things like this happen to me?
He found it hard to find explanations!

He could hear the idle sound of the engine.
He could also hear the puppy barking…

Chatter

He: I love you sooo much ...
She: What happened to you all of a sudden?
He: Just felt like that
She: You are mad!
He:  May be?

Human mind is a crazy thing to understand! Or is that love crazy? May be both are not crazy, saying that the mind is experiencing love is crazy?

Everything out here is crazy!

യാത്ര

മനസ്സും ശരീരവും ഉറഞ്ഞു, മരവിച്ചു നില്‍ക്കുകയാണ് എല്ലാവരും.
ഇന്ന് രാവിലെ കൂടെ കണ്ടതാണ് അവനെ, നവാങ്ങിനെ..
ആളൊരു പാവമാണ്.. ഗൂര്‍ഖകള്‍ ഇത്രക്ക് പാവങ്ങളാണോ? ഗൂര്‍ഖകളെ  കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുള്ള കഥകള്‍ ഒക്കെ അപ്പോള്‍ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചെര്‍ക്കപ്പെട്ടതാണോ? എന്തോ അറിയില്ല...ചിലപ്പോള്‍ നവാങ്ങുമായി ഒരു യുദ്ധത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടെണ്ടി വന്നിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് അറിയാതതാകാം.

എന്നും രാവിലെ ഗരാജില്‍ വന്നു കുശലം ഒക്കെ പറഞ്ഞിട്ടേ ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോകു.വൈകുംനെരങ്ങളില്‍ ആള് ശെരിക്കും രസികനാകും.ചുരുക്കത്തില്‍ എല്ലാവര്ക്കും പ്രിയപെട്ടവന്‍.എല്ലാവരുടെയും സാരഥി ആണ് നവാങ്ങ്.ഇന്ന് രാവിലെ ഗരാജില്‍ എത്തിയത് അല്‍പ്പം പരിഭവത്തോടെ ആണ്, 'ഈ ശവ വണ്ടി ഉന്തി എന്റെ പരിപ്പിളകി' ... സ്ഥിരം തട്ടിക്കൂട്ട് പരുപാടികള്‍ കാണിച്ചു വണ്ട്‌ ഓടുന്ന പരുവം ആക്കി.ഗൂര്‍ഖ ഹാപ്പി ! ഇന്ന് വൈകിട്ട് അവന്റെ വക കുപ്പി ഓഫര്‍ ചെയ്തിട്ട് അവന്‍ സ്ഥലം വിട്ടു.നാലു മണിക്കൂര്‍ ആശുപത്രിയിലും അവിടുന്ന് രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ മോര്‍ച്ചറിയിലും ചിലവിട്ടു തിരികെ എത്തിയിരിക്കുന്നു,അഞ്ചടി നീളമുള്ള പെട്ടിയില്‍...

നാളെ ഞാന്‍ എന്നോര്‍ത്ത് മനസ്സ് വിറക്കുംപോളും കൈവിറക്കാതെ കൊടുക്കുന്ന അവസാനത്തെ സല്യൂട്ട് കാണാന്‍...

ഒരു സിനിമ പോലെ മുന്നില്‍ ഒരുപാട് ദൃശ്യങ്ങള്‍  മിന്നി മറയുന്നു,നവാങ്ങ്,അവനു മുന്‍പ് പോയവര്‍ ,ഇനി പോകനിരിക്കുന്നവര്‍ ,ഇതിനെല്ലാം ഇടയ്ക്കു ഒരുമിച്ചു ചിലവിട്ട നല്ല നേരങ്ങള്‍..
അതിനിടക്ക് സലാമി കഴിഞ്ഞു നവാങ്ങ് യാത്ര തുടര്‍ന്നു..

നേരെ ഗരാജില്‍ ചെന്നു.'ശവവണ്ടി' ആരോ വലിച്ചു കൊണ്ടുവന്നിട്ടിട്ടുണ്ട് സീറ്റിലും താഴെയുമായി ചോര തളംകെട്ടി നില്‍ക്കുന്നു.സ്ഥിരം തട്ടികൂട്ടു പണികള്‍ ഇപ്രാവശ്യം നടക്കില്ല.കുറച്ചു ദിവസത്തെ പണിയുണ്ട്.വണ്ടിക്കും മനസ്സിനും.ആദ്യം ഈ ചോരയെല്ലാം കഴുകികളയാം.എന്നിട്ട് എവിടുന്നെങ്കിലും ഒരു കുപ്പി ഒപ്പിക്കണം ബോധം കെട്ടു ഉറങ്ങണം.നാളെ ചിലപ്പോള്‍ ഈ ചോരപ്പാടുകള്‍ മായുന്ന പോലെ ഓര്‍മകളും മാഞ്ഞാലോ....

പക

നമ്മള്‍ ഓരോരുത്തരും പാണ്ഡവന്മാര്‍ ആണ്.
മിക്കപ്പോഴും നാം ധര്‍മത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുന്നു,ചിലപ്പോള്‍ നാം വളരെ ധീരന്മാരും ശക്തരുമാണ്,ചിലപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ആകെ ധര്‍മ്മസങ്കടങ്ങളില്‍ പെട്ട് ഇരിക്കാറുണ്ട് ചിലതൊക്കെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാന്‍ ഒരാള്‍ ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ ധര്‍മസങ്കടങ്ങള്‍ എല്ലാം ദൂരെപ്പോയി നാം അജയ്യര്‍ ആകും,മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ ഒന്നിനോടും മമതയില്ലാതെ എല്ലാത്തിലും അതീതന്‍ ആയി കാണപ്പെടും,ചില നേരങ്ങളില്‍ നമ്മള്‍ ദേവന്മാരുടെ വളരെ അടുത്തായിരിക്കും നൂറു ദേവന്മാരുടെ ഗുണങ്ങള്‍ ഉള്ളവരാകും..

പാണ്ടവന്മാരെ പോലെ എണ്ണിയാല്‍ ഒടുങ്ങാത്ത ഗുണങ്ങളും ചില ബലഹീനതകളും ഉള്ളവര്‍.എന്നാല്‍ ഒരേയൊരു സമയം, ഒരേയൊരു സമയം മാത്രം നമ്മളിലുള്ള ഈ പാണ്ഡവന്മാര്‍ ഒരേയൊരു വികാരത്തോടെ ഒന്നാകും.പാണ്ഡവന്മാര്‍ ഒന്നാകും എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അതില്‍ ഒരല്‍പം തെറ്റുണ്ട്.സത്യത്തെ അല്ലെങ്കില്‍ ധര്‍മത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുന്ന പാണ്ടാവനെ നമ്മള്‍ മാറ്റി നിര്‍ത്തും അല്ലെങ്കില്‍ അയാള്‍ അശക്തനായി മൌനം വരിച്ചു നില്‍ക്കും എന്നുവേണം പറയാന്‍.എപ്പോഴാണ് ഇതെന്ന് പറഞ്ഞില്ലെല്ലോ , അവിചാരിതമായി നാം ഒരു നായയെ കാണാന്‍ ഇടയായാല്‍! ഒരേയൊരു വികാരത്തോടെ ,പകയോടെ

അതെ,പല വിധമായ ഗുണങ്ങള്‍ ഉള്ള പാണ്ഡവരില്‍ നാലുപേരും ഒന്നിച്ചു പകയോടെ ഉറഞ്ഞുതുള്ളും ,ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട്  കണ്ണില്‍ കാണുന്നതൊക്കെ വലിച്ചെറിയും

വാനപ്രസ്ഥം തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ കൂടെ ഇല്ലാതിരുന്ന ,വഴിയില്‍ നിന്ന് എപ്പോഴോ കൂടെ നടന്നു,തങ്ങള്‍ ഒന്നും  വീണപ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതെ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് തങ്ങള്‍ക്കു പകരമായി സത്യത്തെയും ധര്‍മത്തെയും വരിച്ച ആളുടെ കൂടെ സ്വര്‍ഗം വരിച്ചതില്‍ ഉള്ള പകയോടെ !


Inspired from : http://anu19992.blogspot.in/2014/07/blog-post_11.html?showComment=1438889764260#c2689176435008220331